In Nederland zijn wij over het algemeen nogal geneigd een voorzichtige houding aan te nemen en behoudend te reageren. Van baan veranderen zien we vaak als een risico (wat als het straks minder leuk blijkt te zijn?).
Een stuk stof overslaan uit de methode brengt gevoelsmatig het ‘gevaar’ met zich mee dat een leerling het daardoor later misschien niet redt. Als we twijfelen tussen een havo- of een vwo-advies neigen wel er vaak naar om te kiezen voor havo. Zodat de lat voor de leerling niet te hoog komt te liggen en het ‘risico’ beperkt blijft.
Die voorzichtige houding lijkt in veel gevallen legitiem. Maar in even zovele gevallen werkt hij demotiverend voor degene met wie wij in gesprek zijn.
Zo’n behoudende attitude zorgt er ook voor dat je minder stimulerend en optimistisch reageert naar anderen toe. De behoefte om hen voor risico’s en misstappen te behoeden, zorgt er tegelijkertijd voor dat je de ander niet aanmoedigt, maar ontmoedigt. Ik geef je een voorbeeld uit mijn eigen recente ervaring tijdens een werkbezoek aan de Verenigde Staten.
Als mensen mij vragen wat ik doe voor de kost, is mijn standaardantwoord: “Ik help leerkrachten en docenten die worstelen met motivatieproblemen van leerlingen of henzelf. Ik help hen motivatie terug te brengen in de klas of hun werkdruk te verlagen”.
In Nederland reageren veel mensen vervolgens in de trant van:
“Dat jij dat durft. Is het niet makkelijker om gewoon ergens een baan te nemen?”
“Daar valt zeker niet van te leven, want in het onderwijs is nergens geld voor.”
“Jeetje, lastig zeg. De meeste scholen zullen liever gebruikmaken van een groot onderwijsadviesbureau.” (Gelukkig zijn dit altijd reacties van mensen buiten het onderwijs – anders werd het inderdaad lastig voor me!)
Dit soort opmerkingen zijn zelden bewust negatief bedoeld. Toch maken ze het lastig om op een gemotiveerde manier verder te praten of denken over mijn werk.
Hoe anders was dat twee weken geleden in Amerika.
Lees meer over hoe positieve verwachtingen ontwikkeling van leerlingen beinvloedt op de site van drs. Linda Spaanbroek:
http://alledagenpauze.typepad.com/my_weblog/2008/11/hoe-positieve-verwachtingen-de-ontwikkeling-van-leerlingen-stimuleren.html#more
