Ieder kind uit zich op een andere manier na een tegenslag. De één wordt verdrietig, de ander heel stil en een ander juist heel erg boos.
Kinderen die heel boos worden, kunnen een bedreiging zijn voor de andere kinderen in de groep. Maar ook het kind in kwestie kan in zijn of haar boosheid dingen doen waar hij of zij later spijt van krijgt.
Voor deze kinderen kan het prettig zijn om een plek te hebben waar ze ongestoord boos mogen zijn, een plek waar niemand anders er hinder van ondervindt. Zo is het idee van de ‘boosdoos’ ontstaan.
Men nemen een grote doos, bijvoorbeeld een televisiedoos. Het kind dat last heeft van veel boze momenten mag de doos helemaal naar eigen idee versieren. Bijvoorbeeld met verf. Ook van binnen wordt de doos zo ingericht dat het kind zich er prettig in voelt, misschien met kussens en dekens, misschien met helemaal niets. De doos wordt op een plek gezet waar het kind gemakkelijk naartoe kan gaan als het hem of haar even te veel wordt. Het kind kruipt dan in de doos en kan daar ongestoord afkoelen. Pas als hij of zij weer rustig is, laat hij / zij zich weer zien.
De boosdoos is vooral geschikt voor jonge kinderen en kan bij oudere kinderen worden omgezet in een andere manier van omgaan met je boosheid. Wellicht een prettige opstap voor het leren beheersen van je emoties.
Suze Roelofs en Ellen Emonds
