‘… en ze gingen vanzelf aan het werk!’ “Ja, en de kinderen waren zo rustig…” een paar verbaasd, verraste reacties. Vlaamse leerkrachten op schoolbezoek in het kader van een, uitwisselingsstage Nederland Vlaanderen.
‘Wat hadden ze dan verwacht?’ vroeg ik me af.
Wat heel leuk was aan deze uitwisseling was het kijkje, dat we in elkaars keuken mochten nemen. Je kon merken, dat er vertrouwen was tussen de scholenkoppels. Mensen vertelden elkaar oprecht over wat wel en niet werkte en problemen waar je mee worstelt als leerkracht.
‘Het haalt de sprei van het dagelijkse werk,’ vertrouwde één van hen me toe.
En onder die sprei?
Uit de reacties haal ik: bewondering van Vlaamse zijde voor het zelf nemen van verantwoordelijkheid door kinderen voor hun werk.
En bij de Nederlandse collega’s op bezoek in Vlaanderen veel be-(ver)wondering zijn voor het leerlingenparlement. De manier waarop kinderen problemen in kunnen brengen, samen overleggen en oplossingen vaststellen, dat kan dan bij ons weer ‘echt niet!’ hoor ik dan zeggen.
Toch leren we kinderen deze vaardigheden en houdingen aan. Zowel aan Nederlands- als Vlaamse zijde! Brophy onderzocht effecten en mogelijkheden van regels en afspraken in de klas. Zijn conclusie: ‘…dit sociaal gedrag moet aangeleerd worden om te komen tot een veilige leeromgeving!’
Het mooie is, dat zich uit gedrag normen en waarden ontwikkelen. Door te doen word je!
Een houding van respect en overleg. Democratie in een notendop! Leren van en met elkaar, nieuwe vergezichten of met een variant op Einstein: ‘met je eigen oplossingen kom je van a naar b, maar met verbeelding overal!’
