Het jaar ruikt al naar vakantie; heerlijk! Mooi weer, zwembaddromen in de laatste weken voor het eindrapport.
Hét rapport. Nou ja ‘hét’ rapport. Rapporten kennen vele vormen. Denk maar aan: cijfers met een regeltje toelichting, een portfolio van prestaties, bolletjes die door oma’s in cijfers omgezet worden. Zoveel scholen, zoveel oordelen. En waarom doen we dat eigenlijk: rapporteren?
Uit onderwijsresearch weten we dat feedback heel belangrijk is voor het leerproces van kinderen. John Hattie heeft uit 8.000 onderzoeken de meest sterke vorm van rapportage in relatie tot leren gevonden. Zijn conclusie: geef direct, specifieke feedback! (John Hattie, measuring the effect of schooling Australian Journal of Education 1992)
Een mooi woord ‘feedback’, maar wat betekent het eigenlijk? Van Dale zegt: “terugkoppeling (in apparaten)/vergelijking van het resultaat van een bepaalde werkzaamheid met de bedoeling daarvan; – reactie”
Het gaat er dus om je leerlingen te informeren of ze gedaan hebben wat de bedoeling was. En dit moet zo dicht mogelijk op de taak en zo precies mogelijk gebeuren. Dit betekent informeren over het leerproces, heb je het als kind goed aangepakt, maar ook over de opbrengsten, wat kun je en wat doe je nu anders, dan voorheen.
Toch leuk als je als kind en ouder informatie krijgt over wat er precies gebeurt is! En het is wel zo prettig wanneer je het niet alleen net voor de vakantie hoort…
