Wat zouden we zijn zonder onze woorden? We realiseren ons dat waarschijnlijk niet dagelijks. Probeer je eens een wereld voor te stellen waar je maar de helft van het aantal woorden begrijpt. Hoe ziet die wereld eruit. Wat mis je dan. Door mijn werk word ik vaak met mijn neus op de feiten gedrukt. Sinds een aantal jaren ben ik leescoördinator op OBS De Notenkraker. Een school in een achterstandswijk in Hoogvliet met 97 % allochtone leerlingen.
Toen ik met mijn werk als leescoördinator begon vond ik het belangrijk om het technisch leesniveau van de leerlingen te verhogen. Mijn idee daarachter was dat de leerlingen veel meer taal konden verwerven als ze goed konden lezen. De andere vakken zouden ze ook inhoudelijk beter kunnen volgen als ze alle teksten zouden kunnen ontcijferen van lettertekens naar woorden. Na een enorme inzet van veel teamleden hadden we het aardig voor elkaar. Het technisch leesniveau steeg, we hadden een fantastische schoolbibliotheek opgezet en er waren leespromotieprojecten opgezet.
Stuk voor stuk activiteiten waar we trots op waren maar langzaam maar zeker kreeg ik sterk het gevoel dat we er nog niet waren. Veel kinderen waren teksten en boeken aan het lezen die ze foutloos konden verklanken. Maar dat was dan ook alles. Er ontstond geen film in hun hoofd. Ze wisten niet waar het verhaal over ging. De woorden hadden geen inhoud. Ik had
dus weer een nieuwe uitdaging ontdekt. Er moest een actieplan komen voor de ontwikkeling van de woordenschat van deze leerlingen. De woordenschatkisten moeten ervoor zorgen dat de leerlingen op een actieve, zelfstandige en individuele manier de taal die hen in de methode aangeboden wordt gaan ontdekken. Dit kan door de woorden te zien, te horen, te voelen en te proeven. Alle zintuigen worden ingezet op deze ontdekkingsreis. De kinderen gaan op reis om een zeer waardevolle schat te ontdekken. Hun woordenschat.
Geen gerelateerde items
