Wat is dyscalculie?
DSM IV, het handboek van psychische stoornissen, beschrijft een rekenstoornis (vrij vertaald) als: ‘rekenvaardigheden die duidelijk beneden het verwachte niveau liggen, met inachtneming van de leeftijd, de intelligentie en het gevolgde onderwijs, leidend tot flinke problemen op school of in het dagelijks leven en zonder dat dit het gevolg is van zintuiglijke tekorten’.

Volgens drs Braams is het vaak zo dat naast dyscalculie tegelijkertijd ook sprake is van een andere stoornis. Dit kan bijvoorbeeld zijn: een taalstoornis, een geheugenstoornis, een rijpingsstoornis, een aandachtsstoornis of een visueel-ruimtelijke stoornis.

Helaas is er voor dyscalculie nog geen wettelijk verklaring, zoals we die wel kennen voor dyslectie.

Rekenproblemen of dyscalculie?
Om na te gaan of een leerling een rekenprobleem heeft of dyscalculie heeft, is nader onderzoek nodig. Het kan zijn dat leerlingen een probleem hebben op een bepaald gebied binnen het rekenen. Wanneer zij hiervoor gericht extra instructie en extra oefenstof krijgen, kan het zijn dat zij daarna betere resultaten behalen. Bij dyscalculie zal het nodig zijn om een specifiek handelingsplan te maken. Dit plan dient gericht te zijn op het verbeteren van de vaardigheden die voor de betreffende leerling van belang zijn en/of de hoogste prioriteit hebben.

JSW publiceerde een artikel over dyscalculie